+ -
+7
იყო ადამიანი...


ადამიანად ყოფნა მარტო ორ ფეხზე სიარულს არ უნდა ნიშნავდეს, ამას მშვენივრად ახერხებენ მაიმუნები ...
ადამიანად ყოფნა არც მოწესრიგებულ საზოგადეობაში ცხოვრება უნდა იყოს, მოწესრიგებული საზოგადოებით ჭიანჭველებსა და ფუტკრებს ვერ გააოცებთ ... ადამიანად ყოფნა არც ლამაზი სადღეგრძელოების თქმაში გამოიხატება, თუთიყუშსაც კი შეუძლია ლექსების დაზეპირება ...
ალბათ ადამიანი ის არის, ვინც ცოცხალია, ნუ შემეკამათებით , ცოცხლებით, ცოცხლები ხომ მცენარეები და ცხოველებიც არიანო ... მე სხვანაირ სიცოცხლეს ვგულისხმობ : " ვფიქრობ, ესე იგი, ვცოცხლობ ... ვაზროვნებ, ესე იგი, ცხოცხლობ ... მტკივა, ესე იგი, ვცოცხლობ ... ვგრძნობ, ესე იგი, ვცოცხლობ ... მშია, ესე იგი, ვცოცხლობ ... ვოცნებობ, ესე იგი, ვცოცხლობ ... მიყვარს, ესე იგი, ვცოცხლობ ... "
ძალიან ძნელია ადამიანად ყოფნა ... ყოველდღიურად უამრავ განსაცდელს უნდა გაუძლო, უამრავ პრობლემას უნდა მოერიო, ბევრ ადამიანს უნდა გაუღიმო, როცა სულ არ გეღიმება და ეს ყველაფერი ისე უნდა გააკეთო, რომ ადამიანობა არ დაკარგო ...
სწორედ ეს, ადამიანობის, სიკეთის, სიყვარულის, მთელი ცხოვრების განმავლობაში შენარჩუნება ნიშნავს, იყო ადამიანი ...
+ -
+2
ჰეი შენ! ჰო შენ, შენ გეუბნები!


ჰეი შენ! ჰო შენ, შენ გეუბნები!

მე მოპარული, ალაგ-ალაგ გარღვეული ზედა და დაფლეთილი, ორი ზომით დიდი შარვალი მაცვია, შენ ძვირადღირებული პიჯაკი და გაკრიალებული, ასევე ძვირადღირებული შარვალი.

მე ქუჩაში ვარ წიგნების მაღაზიასთან, შენ კი- საკლასო ოთახში.

მე მცივა, შენ- თბილად ხარ. მე მშია- შენ ამდილით, დედამ ბუტერბროდი გაგიკეთა (რომ იცოდე მე დედა არ მყავს, მაშასადამე არც ბუტერბროდი მაქვს)

მე სწავლა მინდა, შენ კი- გეზარება.

მე წიგნები მინდა, შენ კი- წიგნს არ ეკარები. მე კითხვა მინდა, შენ-კითხვას თამაშს ამჯობინებ. მე მობილური მინდა, შენ კი- ამტვრევ რომ ახალი გიყიდონ. მე სიცივის გამო ვტირი, შენ იმის გამო, რომ გარეთ სათამაშოდ არ გიშვებენ.

მე უსახლკარო ძაღლი მყავს, რომელიც ქუჩაში ვიპოვე, შენ ფუმფულა ჰასკი გყავს, რომელიც მამამ დაბადების დღეზე გაჩუქა.

მე მინდა შევიყვარო ვინმე, შენ კი ყველა გეზიზღება.

მე გვერდს შორიდან მივლიან, რომ შემთხვევით არ შემეხონ, შენ კი-ყველა გეფერება, გეხუტება და გეალერსება.

მე იმის მრცხვენია, რომ გავჩნდი, შენ კი- იმის, რომ პატარა ქალაქში გაჩნდი.

მე დედა მენატრება, შენ კი- ეჩხუბები. მე ფულის თხოვნა მიწევს უცხო ხალხისთვის, რომ შიმშილით არ მოვკვდე, შენ კი- მამას ართმევ ფულს, რომ ახალი ვიდეო თამაში იყიდო.

მე ახლა ვტირი, შენ კი-იცინი.

ხედავ, რამდენი განსხვავებაა ჩვენ შორის?!

ჰეი შენ! ჰო შენ! შენ გეუბნები, შენ და შენნაირებს, თქვენ, ეს ადვილი გგონიათ!

არასდროს გაბედოთ ცხოვრებით უკმაყოფილო იყოთ! ჯერ მე შემომხედეთ! მერე კი ვნახოთ როგორ იწუწუნებთ!
+ -
+11
:good:

დღეს მთელი დღე ვფიქრობდი...არ ვიცი რაზე...თითქოს რაღაც მაწუხებდა,თავს მოუსვენრად ვგრძნობდი და ვნერვიულობდი...
უკვე ერთი კვირაა რაც იისფერ ბედნიერებაზე ვფიქრობ...წარმოდგენა არ მაქვს როგორია იისფერი ბედნიერება..ალბათ ძალიან ლამაზი და მშვენიერი,თუმცა რატომ მაინც და მაინც იისფერი და არა ვარდისფერი????! სიტყვა ბედნიერება ხომ ვარდისფერთან ასოცირდება???!!!უცნაურია.....
+ -
+1
ჩანახატები


შინაგანად ყოველთვის უდიდეს მნიშვნელობას ვანიჭებდი პიროვნების ფაქტორს. ყოველთვის ვთვლიდი და ვთვლი, რომ პიროვნების ფაქტორი გადამწყვეტია ისტორიისათვის. შეიძლება ვამეტებ, მაგრამ ჩემი აზრით პიროვნებაა ის წყალგამყოფი, რომელიც ისტორიის დინებას ცვლის ჟამიდან ჟამზე, ზოგისთვის ცხადად, ზოგისთვის შეუმჩნევლად, მაგრამ ცვლის. სხვა საკითხია ვინ არის ეს პიროვნება, საიდან მომდინარეობს მისი ძალმოსილება. კარგია, თუკი ღვთისგან, კარგი კი არა ბედნიერებაა, რადგანაც ეს ნიშნავს, რომ ერი მთლიანად, საზოგადოება, საღმრთო გზებზე გადადის, რაც უკვე წმინდანთა უშუალო ჩარევას ნიშნავს ისტორიის მდინარებაში. საქართველოს ისტორიაში ეს მრავალგზის მომხდარა და ასეთ დროს იქსოვება სწორედ მართლმადიდებელი ერებისა და სახელმწიფოების ისტორიული მწვერვალები. ასეთ დროს სახელმწიფოს მმართველებადაც კი წმინდანები გვევლინებიან - მეფეები უპირატესად. ჩვენ შეიძლება ახლოს ვიყოთ ასეთ ისტორიულ მონაკვეთთან ჩვენი არსებობისა.
+ -
+27


დე,ნუღარ ტირი რა გთხოვ... მელეპარაკე ისევ... და ისევ მომეფერე.. მე შენს ყველა შეხებას ვგრძნობ..მომიყევი შენზე..დე,ძალიანმაინტერესებსროგორი ხარ..ლამაზი იქნები... მერე ყველას ვეტყვი რომყველაზე ლამაზი დედამყავს... მე შენში ვიზრდები... და შენ მიზრდი ჩემსსამყაროს...გთხოვ აღარ იტირო დედა....მე შენს ცრემლებსაც ვგრძნობ.. სევდასაც..და ჩემს სივრცეშიც აღწევს შიში....და მეც მეშინია დედა...შენი ცრემლების მეშნია და იმ სასოწარკვეთილი სიტყვების ღამით რო მეჩურჩულები...მერე რა რომ მამა წავიდა... ნუ ტირი... მე გეყოლები დედა..მომიყევიისეპირველად რომ მიყვებოდი... როგორ გიხაროდა დე ჩემი თავი შენში...როგორაღფთოვანებით მეუბნებოდი რომ იფიქრებდი ჩემს სახელზე და ყველაზემაგარსახელს დამარქმევდი...ამბობდი რომ მამის თვალებიუფრომომიხდებოდა...და აუცილებლად შენი ღიმილი მექნებოდა,რადგან როცამუცელზეიყურებოდი სულ იღიმოდი..გეგონა,ვგრძნობდი ამ მზერას...ვგრძნობდი დედა...!..მამა არ უნდა წასულიყო..მამას ხომ ასე უყვარდი... მე არ დამაბრალო დე.. და არ იტირო მამის გამო...მამამ ჩემი თავი დაგიტოვა..ახლაც გამალებით გიცემს გული.. და ჩემი პაწია გულიც აჩქარებულია...მე მეშინია დედა... მეშინია რომ ვეღარ გნახავ... და ვერც ყველას ვეტყვი,რომ ლაამზი დედა მყავს..ჩემისივრცეპატარავდება შენი სევდით.. სუნთქვა მიძნელდება...



.
+ -
+11


ბედავ და ამბობ "მარტო ვარო"?!.... თვალებს ხუჭავ და სიბნელეში ამბობ ხომ?!... საერთოდ იცი სიმარტოვე რას ნიშნავს?!... რა გრძნობაა?!.. როგორი ტკივილია?!... არ იცი!... არ იცი და ფანტაზიას შეეშვი.... მარტო არ ხარ!... უბრალოდ ის არ გაქცევს ყურადღებას და ჩათვალე რომ მსოფლიომ დაგივიწყა.... რომ შენს გარეშეც ასეთივე იქნება ცხოვრება... რომ არაფერი შეიცლება.... რომ ნული ხარ...

გამოკითხვა

თქვენი მდებარეობა

სხვა გამოკითხვები...
up