+ -
+11
„სიყვარული ვენახში“


ზანტი ზმორებით ვენახში,ღამე ვნებას ვერ ასვენებს,
თვალებგანაბული ჭის კარის ქუთუთოს გახრწნაც კი იწამა.
ხეს ტანზე შემოახია,ნუშით მოჩითული სამოსი
მერე თავთუხების გალოკა,-ცამდე აპრეხილი წამწამი.
თითქმის უმწიფარი ხეხილი სველი ტერფებით დათელა.
ცხელი ტუჩებით უკოცნა ატმებს,- ლალღველფი ყვრიმალი.
ღამემ ქარიც კი აცდუნა, ჩუმად შეიტყუა თალარში
ვაზის მელნისფერი მტევნები ,მიწაზე შეაყირამალა.
ჟინი მოერია,ლაჯებქვეშ მთვარე მოიქცია,-მთვლემარი.
კვირტად ამოყრილი კერტები-,სულ სათითაოდ აშიშვლა.
ცხელი სუნთქვით დასიცხა ბალახს ცრემლდაყრილი თვალები.
მკერდად ამობურცულ თივის ზვინს ტანს შემოახია შალითა.
სველი მაჯებით ასწორა მთების ძუძუსთავთან,- ნაოჭი
შიშით თმაგაწეწილ ბოლქვებსაც თავის სურვილი ახარა.
ზეცის მკერდგაღეღილ სხეულზე,ღამე ცივ თითებს აჭენებს
ვნებად ჩაიღვარა დაღლამდე ღამე,-მწიფობისთვის ხაროში.
ნატიფი ზურგი უკაწრა,მხრებში აწურულ ჩირაღდნებს
ვნებას არამყოლი ხეები,ღამემ სულ ელვით გაშოლტა
ბოლოს ქანცგაწყვეტილ მიეგდო და ბოლო კვნესას აჩაღებს
მინდვრად ამოსული ყაყაჩო,-ღამის ქალწულობის ნიშანი!
---


ცრემლთა ისარნი მოსისხარნი ჩვენდა არენით
ილმენით გულნი ჭირ-ნახულნი, შეგვიწყნარენით!
უცხონი თემით სოფლის ცემით გავიგარენით,
უჭკნობნი ვარდნი ეს-გვარ დარდნი დავიბძარენით, -
არ ითქმის ენით, არცა სმენით, ეს იკმარენით!

როს გვაგონდებით, შევღონდებით, ლომნო ყმა-ძმანო,
თან-ზრდილნო სწორნო, განაშორნო, საყვარლად კმანო!
ვა კიდეგანთა, აზდენ თქმათა გლოვისა ხმანო,
ატადის-კალოს, სავალალოს, სადა ხართ, თქმანო!
დაგვბერნა ქარმან დაუწყნარმან, ზღვად ვიფარენით!

დაბერდა ყური, სევდის ჭური რა ჰპოვა სოფლით,
დაბინდნა თვალნი, შეუმკრთალნი, ცრემლით და ოფლით,
დადგესცა ხელნი, მარჯვედ წრფელნი, შორნი საყოფლით,
ხელმწიფე გული, ცეცხლ-დაგული, სულით გამყოფლით,
ჭირსამცა თქვენსა თუ გალხენსა, მოიხმარენით!

დავნატრი მზესა, სიამესა, დილა თქვენ გარებს,
ღამე მთოვარე, ქველ მოარე, ხასიათ გვარებს,
ცისკარ მთიები, სხვა ციები პირველ გახარებს
და მერმე ჩრდილოს სასიკვდილოს ღრუბელს დაჰფარებს!
ამ დღე-ღამითა და ჟამითა დაემწარენით!

სიზმარს ვემონვით ძილ-შეკონვით, ნუ თუმცა გნახეთ,
სახე-უსახო, საახვახო ეს განვიზრახეთ,
სხვამცა პატრონი, ანუ დრონი, ვერღა დავსახეთ,
ყარიბთა ბანი, გზის საბანი, ეკლით შევსჩმახეთ!
მოყვასთა ცრემლნი სწვიმეთ ცხელნი, მტერთ იხარენით!


ბესარიონ გაბაშვილი
---


როცა წაგიყვანს ველური ჟამი,
რომ არ დაგრჩება არც ერთი წამი,
დასრულდება თვით დაუსაბამო,
რას დაუტოვებ შენ ამ სამყაროს?!

როცა სხეულზე ცივ ხელებს იგრძნობ,
შენს თავს აქ მყოფში რომ ვეღარ იცნობ,
იფიქრე, ვიღას გაახსენდები?!
დაინგრევი და არ აშენდები…

რომ იკივლებ და ხმა არ იქნება,
როცა იგრძნობ, რომ სხივი გიქრება,
დაფიქრდი მაშინ, თურმე რა განდეს,
ნდობის შედეგი რომ უნდა ჩანდეს…

რომ დაბრუნდები აბსტრაქციაში,
აღარ იქნები ამათ სიაში,
ჩახედე შენს გულს, იქ რას ინახავ…
მერე შენს ვალებსაც დანახავ…

როცა ნიავი ჩამოიქროლებს
და ვეღარ იგრძნობ, უნდა იცოდე,
აქ შენნაირი არვინ ყოფილა,
ეგ სილამაზე ღმერთმა მოგფინა,

ღმერთმა მოგიძღვნა შენ ეგ ფიქრები
და თუკი შენ აქ ,,ვინმე” იქნები,
რომ შეგქმნა, შეძლებ ღმერთს არ ანანო,
აღარ გექნება ვალი სამყაროს…
+ -
+25


..ეს მე კი არა, ღმერთს უყვარხარ ჩემში გადმოსულს...
ასე მგონია ასეთი სიყვარული არავის შეუძლია...
დავიძინებ-მიყვარხარ!გავიღვიძებ-მიყვარხარ!
ჩემთან ხარ-მიყვარხარ! და თუ შორსა ხარ, მაშინ ყველაზე მეტად მიყვარხარ!
მე სიყვარულზე უფრო დიდი სიყვარული მიბოძა ღმერთმა.
შენგან მივდივარ-მენატრები...თვალს მოგაშორებ-მენატრები...
როცა გიყურებ,მაშინ ყველაზე მეტად მენატრები...
მონატრებაზე უფრო დიდმა მონატრებამ შენად მაქცია.
ჩემი სიყვარული დედამიწაზე დაიბადა და გაიზარდა.როცა
ახალდაბადებულ ბავშვს ვეფერები-შენ გეფერები! როდესაც შინ
თითისწვერებზე დავდივარ, მაშინ შორეულ ბინაში შენს ძილს
ვუფრთხილდები.მადლობაზე უფრო დიდი მადლობაა ჩემთვის შენი არსებობა. რომ ხარ ესაა მთავარი.
მე დაგელოდები, სიცოცხლის ბოლომდე დაგელოდები...არა, არა სიცოცხლის იქითაც თუკი შეიძლება ლოდინი, მე იქითაც დაგელოდები.
ჰო, ასე მგონია ეს მე კი არა, ღმერთს უყვარხარ ჩემში გადმოსულს... მე ხომ ასეთი სიყვარული არ შემიძლია...
მ ი ყ ვ ა რ ხ ა რ !!!
+ -
+25
ლექსები სიყვარულზე (5 ლექსი)


ცრემლის გუბეები გაჩრილა მზერაში
მანდილის მაგივრად თავზე მზე მაბურავს,
შენი თვალებით შევსებულ ზედაშეს
დავლევ,
ჯანდაბას, წამიღოს ბახუსმა.

ჰაერის წიაღში სურნელთა კდემაა,
მზის სხივი გიჟმაჟად ბანაობს ჩემს თმაში,
წუთის ეს წამიც უვნებოდ კვდება და
რითმა გაჟონავს საცაა ჩვევაში.

მზერაში გაჩრილი ცრემლების მდინარე
მეწამულ ფერებით დაისმა იავდრა,
ბორგავენ რითმები სულში მდინარე,
ცხოვრების დრამა დასასრულს მიადგა.

• • •
მაია გონჯილაშვილი
• • •
+ -
+7


რა არის სიყვარული?ამ კითხვაზე ზუსტი პასუხი არ არსებობს, საუკუნეების მანძილზე ადამიანები წერდნენ მხოლოდ თავიანთ აზრს მის შესახებ. ზოგი თავის წარმოსახვით გრძნობას გადმოიტანდა ფურცელზე, ზოგი განცდილ მარცხზე წერდა, რომელიც სიყვარულმა აგრძნობინა და ზოგიც ამ გრძნობით გაბრუებული კალამს მიენდობა....სწორედ ამიტომაა, რომ სიუყვარულზე ყველა განსხვავებულად ფიქრობს.



.
+ -
+32
ლექსები - როცა გული ძლიერ ფეთქავს


როგორ დაგშორდი უფალო ჩემო
აღარც კი მესმის ძახილი შენი,
დავეხეტები ამ ტრიალ ქვეყნად
უძღები ვინმე გადანაშენი.

ამაოების მდგმური ვარ ისევ
და მის ნაკვალევს ვეღარ ვშორდები,
ისევ ის ზნე მჭირს მარადი გზირის
ამ მგზავრობაში გადმონადები.

ნუთუ მარადის ასე ვევნები
და არც არასდროს არ შევიცვლები?
ვარ განწირული ჩემივე ნებით
და უღმერთობას ვერ ვეცილები.

მოდი უფალო წამომაყენე
დავიღალე და სუნთქვა მეკვრება,
არა აქვს ფასი ჩემს უშენონას
მიშველე ღმერთო, სული მეყრება.
+ -
+11


ბედავ და ამბობ "მარტო ვარო"?!.... თვალებს ხუჭავ და სიბნელეში ამბობ ხომ?!... საერთოდ იცი სიმარტოვე რას ნიშნავს?!... რა გრძნობაა?!.. როგორი ტკივილია?!... არ იცი!... არ იცი და ფანტაზიას შეეშვი.... მარტო არ ხარ!... უბრალოდ ის არ გაქცევს ყურადღებას და ჩათვალე რომ მსოფლიომ დაგივიწყა.... რომ შენს გარეშეც ასეთივე იქნება ცხოვრება... რომ არაფერი შეიცლება.... რომ ნული ხარ...

+ -
+141


მე თუ ავტირდი,ამატირებს უშენოდ ყოფნა,
ჩემს ბნელ ოთახში ისევ სევდა დაისადგურებს,
გამახსენდება შენი ნაზი ტუჩების კოცნა,
შენი ტკბილი ხმა ჩემს არსებას რომ ანადგურებს,
შენც ატირდები წამოგივა თვალიდან ცრემლი,
გაგახსენდება რას ველოდით,რა გვხვდა წილადა,
შენი თვალიდან მოწყვეტილი უმანკო ცრემლი
დედამიწის გულს გააღვიძებს,მშვიდად რომ სძინავს.
მე შევიყვარე ხმა რომელიც ახლაც ჩამესმის,
ხმა ვარსკვლავია მიუწვდომლად რომ გვიმზერს ციდან,
შენთვის მე ალმათ შემოდგომოს მონატრება ვარ,
ფოთოლცვენის ქვეშ მოყოლილი ყვავილი ციდა,
მაშ ავტირდები ამატირებს კვლავ უშენობა,
შენც ატირდები წამოგივა თვალიდან ცრემლი,
გაგახსენდება,რომ არსებობს ამ ქვეყნად ბიჭი,
ბიჭი,რომელიც თვალცრემლიან გოგონას ელის...
+ -
+29


შენ თუ არ გიყვარვარ, რად უნდა მიყვარდე,
რად უნდა მიყვარდე რისთვის,.....
თუკი შენი გული მე არც კი მიგონებს და
მუდამ ფეთქავს სხვისთვის.....
გიყვარდეს შენ ის სხვა,
მე სულ სხვა მომძებნის,
სიტყვასაც არ ვეტყვი შენზე,.....
გიყვარდეს რა ვუყო იქნებ შენს თვალებში
ის უფრო კარგია ჩემზე,.....
მაგრამ დადგება დრო და გამიხსენებ,
იტყვი რად დავკარგე რისთვის?!
იცოდე ძვიფასო გვიანი იქნება
ეს გული იფეთქებს სხვისთვის...

****

ეს სიყვარულის ფიალაა ოცნებით სავსე,
შემყვარებია შენი სახელი, უბრალოდ, ასე...
არ მინახიხარ მაგრამ ვიცი ხშირად იცინი,
არ გამიგია მაგრამ მიყვარს შენი სიცილი.
გამიფრინდება ოცნებები ცაში ალებად,
ფიქრებიც თავგზაარეულად დამემალება...!!!

****

მე ძველ კალენდარს ვინახავ ისევ,
როგორც საყვარელ დღიურის ფურცელს,
უკან გადმოვშლი მგონია ისევ,
რომ წარსულ დღეებს ვიხილავ უცვლელს...
თითქოს ხატის წინ იდგეს მლოცველი,
მე ძველ კალენდარს დავცქერი ისე,
თითქოს გადმოვშლი დღეებს მოცელილს,
და შენ შეგხვდები ხელახლა ისევ...
თითქოს კვლავ იგრძნობ მაისის სუნთქვას,
ახალგაზრდობაც მოვა მეორედ,
თითქოს მაგ ტუჩებს ჩემთვის რაც უთქვამთ
ახლაც ლექსივით გამიმეორებ...
გული გაყინა ამ სიმარტოვემ,
გიჟივით ვეძებ ნაცნობ თარიღებს,
ასე მგონია თუ კი გიპოვი
მოხვალ და გულის კარებს გამიღებ...
მე ძველ კალენდარს ვინახავ ისევ,
როგორც უწინდელ ფსალმუნის ფურცელს,
უკან გადმოვშლი მგონია ისევ,
პირველ სიყვარულს შევხვდები უცვლელს.


დანარჩენი სრულიადში.
+ -
+98


მოასწარი გამოხატო შენი სითბო და სიყვარული, ნუ დაინანებ უთხრა შენთვის ძვირფასს, რომ ის გიყვარს თორემ შესაძლოა ხვალ უკვე ყველაფერი გვიან იყოს...

****
სწორედ შენა ხარ სიყვარულით მოგვრილი სევდა ... და ამიტომაც მენატრები ყველაზე მეტად!...

****
ვინც ვერასოდეს გამიგებს.... ყველა თავის გზით წავიდეს!

****
სტრიქონებიც ისე გათავხედდნენ, ჭირსაც წაუღია ლექსის წერა, ოღონდ შენს თვალებში ჩამახედა, სადაც დამრჩენია ბედისწერა...

****
ცხოვრებას არასოდეს გაებუტო, ისწავლე ტკივილის ატანა, არ შეგეშინდეს მომავლის, მე შენს გვერდით ვარ პატარა...

****
ქვეყნად ორია ჩემი მშველელი: მაღლა-ღმერთი, აქ-დედა…

****
“მე შენ მიყვარხარ” - წამები სჭირდება ამ სიტყვების წარმოთქმას, იმის ჩვენებას კი, როგორ გიყვარს - მთელი ცხოვრება.

****
მიყვარს საკუთარი თავი ისეთი, როგორიც ვარ, რადგან სხვანაირი ვერასოდეს ვიქნები...

****
...ზოგჯერ იმისთვის რო სიყვარული გადაარჩინო უნდა წახვიდე...ხო სულ სამუდამოდ უნდა წახვიდე მისგან...სიყვარულმა რო იცოცხლოს საუკუნოდ..

****
არასდროს ყოფილხარ სულერთი, სულ - ,, ერთი , - იყავი. შენ კი ამ სიცარიელეს სიტყვებს შორის ვერ ხედავდი..

****
ვინც ახლო მოვუშვი გულთან...ვინაც ახლობლად მიიღო გულმა.. რატომღაც ძალზე ადვილად მკარგავს...

****
მიყვარხარ!!! ამის გაგონება გინდოდა? ხოდა წაიკითხე... გაგონებით კი ვეღარასდროს გაიგონებ!!!
+ -
+238
ლექსები სიყვარულზე (10 ლექსი)


დამელოდე, მე უთუოდ მოვალ შენთან,
გაკოცებ და ჩემსკენ ნაზად მიგიზიდავ,
არ იფიქრო, რომ სიშორით დრო გაჩერდა,
რომ ცხოვრების განთიადი მიიბინდა.
დამელოდე, მე უთუოდ დაგიძახებ,
რადგან მხოლოდ შენი ნატვრა მასულდგმულებს,
მთვარის შუქზე ჩამომადე თავი მხარზე
და "მიყვარხარ"_უსასრულოდ მაჩურჩულე.
დამელოდე, დრო ლოდინით თუ არ დაგღლის,
თუ ცოდვისთვის მიტევება შეგიძლია,
ყველა გრძნობას, ფიქრად ქცეულს,
შენ გაჩუქებ მხოლოდ,რასაც ჩემი ჰქვია.
და იმ ცაზე, საიდანაც თოვდა სევდა,
დაგანახებ ტრფობის ქარით დაშლილ ღრუბლებს...
დამელოდე, მე უთუოდ მოვალ შენთან
და ოდესმე გულში მაგრად ჩაგიხუტებ


.
+ -
+66


შენ რომ ბედნიერს დაგინახავ,
გულის მხოლოდ ის ნაწილი მეტკინება,
რომელსაც უშენობა ერქმევა.

****

შენი ნაბიჯების ხმა მენატრება.....
შენი ამაყი და თვალშისაცემი სიარული...
ძნელია ცხოვრება,როცა არ იცი ისევ
ნახავ თუ არა,ან როდის?.ასეთ დროს
ცხოვრება მხოლოდ შინაგანი ლოდინია....
მოთმინება და სევდა....მენატრები.....

****

მე მიყვარდა ძლიერ,ძლიერ,მას კი არა.
მის ნახვაზე ცას ვწვდებოდი ის კი არა...
გამარჯობას რომ მეტყოდა თვალს ნათელი
მადგებოდა მას კი არა...მაგრამ განვლო
დრო ტიალმა,ყველაფერმა ჩაიარა ერთხელ
შემხვდა ის ქუჩაში ნაღვლიანი,მას უყვარდი მე კი აღარ.


.

გამოკითხვა

თქვენი მდებარეობა

სხვა გამოკითხვები...
up