+ -
+13
დოდო აბაშიძე - დედის საფლავზე



ვინღა მომეფეროს დედასავით?

ფიქრი აფთარივით მომახტება,

გულზე დამეტაკა ელდასავით

შენი საოცარი მონატრება.
+ -
0
მირზა გელოვანი - დედას




ჩემთვის რა იყო ეს საღამო...

არავინ იცის.

მე მივდიოდი, შორს რჩებოდა

ყრმობის ბუნება,

დედავ, გრიგალში გადაკარგულს

წუხილით მიცდით

და ჩემს სიცოცხლეს ლოცულობთ და

ჩემს დაბრუნებას.
+ -
+3
ნოდარ დუმბაძე - დედას




დედაო ტკბილო, როგორც შენი ძუძუს თავები,

დედაო ნაზო, სიყვარულის უფრთო ფერია,

მანახე გული, სისხლის ცრემლით ნაიარები

და მე ამ გულზე ო, რა ცოტა დამიწერია.
+ -
+5
პაოლო იაშვილი - წერილი დედას


დავტოვე სოფელი,

მყუდრო სამყოფელი,

ქვიტკირის მაენები

და კატის კნუტები - სიმინდის ყანა!

ჰა! კინტოს პროფილე,

საეჭვო ტარნები,

და დავიკუნტები

ქალაქის ქუჩებში მე - სალახანა.
+ -
+10
აკაკი წერეთელი - დედის სიმღერა



ცხრა თვეს მუცლით გატარებდი,

“ვაით” გშობე, “უით” გზარდე,

და რად გიკვირს, ყოველს ქალზედ

უფრო დედას რომ უყვარდე?
+ -
+3
შოთა ნიშნიანიძე - ძახილი



I

რა გალეულს და ფერწსულს გხედავ,

ჩემო პაწია, ცოდვილო დედა,

ვაიმე, როცა შენს გულში მჭრიდნენ,

რაიმე ხომ არ გატკინე ნეტა.
+ -
+6
ჯანო გიორგაძე - დედის წერილი


ქუჩაში ეგდო დახეული დედის წერილი,
ავიღე კრძალვით, საოცარი ვიგრძენი სევდა...
სულ ორიოდე სიტყვა იყო გადარჩენილი
,,არ გაცივდეო!.." - შვილს წერდა დედა.
არ გაცივდეო!.. ეს სიტყვები გაგათბობს მარტო
მასში უძილო ღამეები და ღრმა ფიქრია...
ოხ, მე არ ძალმიძს არ ვიტირო და არ ვიდარდო,
რომ დედის ლოცვა ნაკუწ-ნაკუწ ქუჩაში ყრია.
მე ამ ლექსს ვარქმევ სიტყვებს, - ბედად გადარჩენილებს,
ვიდრე თვალებში ბოლო ბინდი არ ჩაგდგომიათ,
გემუდარებით, გაუფრთხილდით დედის წერილებს,
დედის სათუთ გულს გაუფრთხილდით... ის ღრმა ფიქრია...
+ -
+1
ვახტანგ ჯავახაძე - დედა




ატირება მიყვარდა და
წატირება არ მიყვარდა,
ისე გავეტირებოდი
უსათუოდ წამიყვანდა,
ქუჩა იყო სამაისო
და დღე იყო დიდებული,
შევდიოდით მონასტერში
ხელიხელჩაკიდებული,
ბოლოს როცა დაუღამდა
და დაუდგა ღამის ხანა,
ერთხელ კიდევ გავეტირე,
მაგრამ აღარ წამიყვანა.
+ -
+5
მედეა კახიძე - საგალობელი დედებს





დიდება დედას,

ვინც გვაწოვებს სიმართლის ძუძუს,

ვისი მხრებითაც ბევრჯერ ლელო გატანილია,

ვინც უსახელოდ დაბადებულს

თითო ბავშვს უძლურს

სამშობლოს უზრდის

რუსთაველად,

ვაჟად,

ილიად!
+ -
+2
მარი აბრამიშვილი - არ ძინავს დედას




- ჩუმად, ბავშვს ძინავს,

ფეხაკრეფით იარეთ, ნელა! -

დედა აფრთხილებს ოჯახში ყველას.

დედა - კეთილი, დედა - ნაზი და პირმცინარე,

ჩვენ გვახსოვს დედაც - ვეფხვი მძვინვარე!

ქარიშხალსაც კი შეუძლია უბრძანოს დედამ

და ქარიშხალი იქცევა მტრედად.

ჩუმად, ბავშვს ძინავს,

მაგრამ არა, არ ძინავს დედას.
+ -
+5
ნოდარ შამანაძე - დედა მიყვარსო...




დედა მიყვარსო, რომ უთხრა ვისმე,

შემოგხედავს და დაიწყებს სიცილს,

რადგან ეს არის ცნობილი ისე,

რომ უთქმელადაც სუყველამ იცის.


როცა მასთან ვარ, ვგავარ გოლიათს

დედით ვხარობ და დედით ვმხნევდები, -

დედასთან თავი ბავშვი მგონია,

სანამ დედა მყავს, არ დავბერდები.

გამოკითხვა

თქვენი მდებარეობა

სხვა გამოკითხვები...
up