+ -
+2
ნიკო გომელაურის ლექსები #6


რამდენი ქალი მომჩვენებია,
როგორ დამცინის ცხოვრება წინა?!
ღმერთო!...ეს რაღა აჩემებაა
-ამოვიჩემე მე რატმოღაც ნინა

გული რას ფეთქავს,
აუ,რას!
-ჭუჭყიანს ხეთქავს
აურას...

ფერები,ისევ მუქი ფერები,
თან რატომ დასდევს ჩემს ახალ წიგნებს??
-ანდა,შენ ასე რად მებევრები,
სხვას სად მივაგნო შენნაირ ნინებს

ჭუჭყიანს ხეთქავს
აურას...
გული რას ფეთქავს,
აუ,რას!...
+ -
+2


მღვდლებმა მითხარით,ან წარმართებმა,
რა მემართება?რა მემართება?

ტყუილი ნეტავ,რას მემართლება?
რა მემართება?რა მემართება?

გული თავისით არ იმართება...
რა მემართება?რა მემარტება?

სული დამსხავს-ტვინი დათვრება.
რა მემართება?რა მემათება?

რად გამიტაცეს ცრუ მიმართვება?
რა მემართება?რა მემართება?

უსახურობას სახე მართმევდა!
რა მემართება?რა მემართება?

ალბათ,თავდახრა უფრო მმართებდა?!
რა მემართება?რა მემართება?

ბედი ბედავდა,სად არ მათრევდა...
რა მემართება?რა მემართება?

"რა მემართება?რა მემართება?"
-მაინც თავისით წარიმართება...
+ -
+2
ნიკო გომელაურის ლექსები #3


რომელია დეგა?
ვერლენი ვინ არი?...
რის ლოპე დე ვეგა?!
რაის რენუარი?!

ზღაპრის კეთილ გმირებს,
აღარ ჰბაძავს ბავშვი...
ტყის ქორბუდა ირმის
გაგისინჯავთ ხაში?

ბერლიოზს და ვაგნერს
ჩვენთან ფანი არ ჰყავს
-ოქროს თევზი გაბდღვნეს,
მიაყოლეს არაყს...

ნატვრის თვალი ჩაქრა,
დაბრმავდა და იწყენს...
ქატო არის იქა,
ჭირიც აქვე ილხენს...

ორერა და რერო!
მრავალჟამიერო!
რა დაგიჟდა "ზერო"...
უჰ,შე БЕДНЫЙერო!!!
+ -
+3
ნიკო გომელაურის ლექსები #2


რა შტერიაო-დააბრალა ძმას...
დავთვერიო-დააბრალა სმას...
მეხვევაო-დააბრალა ქალს...
ვერ ხვდებაო-დააბრალა ხალხს...

დავიწვიო-დააბრალა მზეს...
რა ბილწიო-დააბრალა ზმნებს...
შევბერდიო-დააბრალა ცრემლს...

გავცივდიო-დააბრალა თოვლს...
არ მიცდიო-დააბრალა დროს...
უიციო-დააბრალა ბრბოს...
ცრუ ფიციო-დააბრალა ბოზს...

უზრდელიო -დააბრალა შვილს...
კურდღელიო-დააბრალა შიშს...
თავს ვკარგავო-დააბრალა ფიქრს...
რას ვგავარო-დააბრალა ფირს...

არ მყოფნისო-დააბრალა ფულს...
მაყოვნებსო-დააბრალა პულსს...
კარგიაო-დააბრალა ცუდს...
ნაღდიაო-დააბრალა ცრუს...

მოკლედ ყველაფერი ასე დააბრალა სხვას
ცარიელი...ცოდვით სავსე,საფლავის ქვად დგას...
+ -
+3


ჩვენ ავირჩიეთ ერთხელ ბარაბა
და იმის მერე ვაწყდებით ნაღმებს...
სიჩუმე ხეთქავს ყურის ბარაბანს,
მცდარი ვნებებით ვიგუდავ ნაღველს.

ტონი მონურით,
მონოტონურით,
მე მასწავლიდნენ-რა შემერგება...
ვუსმენდი,ვთმობდი,
თუმცა ვერ ვგრძნობდი...
ჯერ არ მყოფნიდა ალბათ შეგნება

ვიღაცა რწმენას იღებს იჯარით,
სასუფეველში ადგილს "იბევებს"
გამოზუთხული,ხშირი პირჯვარით
ცოდვა არ იკლებს,ცოდვა იბევრებს.

ფარისეველი ტაძარს აშენებს,
ოქროს ათეთრებს,ოქროს აშვიდებს,
ეს,არ მგონია,მეც დამამშვენებს
ეს,არ მგონია,მეც დამამშვიდებს.

როცა ასაკი დამინთებს სანთელს,
უსასრულობა გახსნის დარაბას,
ნეტავ,ვის ვეტყვი უმთავრეს სათქმელს.
ღმერთს,თუ ბარაბას?...
+ -
+135
ლექსები სიყვარულზე #6


სანთელი იწვის, სანთელი დნება,
ჩემი ფიქრები უკვალოდ ქრება,
ნაღველი ისევ ჩემს გულში რჩება
და ეს ოცნებაც კვლავ ქარს მიჰყვება.
სანთელი დნება და ფიქრი რჩება,
სიქუმე დგება და ღამე კრთება,
ღამის წყვდიადში ცა იძირება
და ეს ოცნება უსიტყვოდ კვდება
მინდა ჩაგიხუტო მაგრად,
მინდა რაღაც გითხრა ყურში,
მაგრამ მე უშენოდ ვდგავარ
და შენს ნაფეხურებს ვკოცნი
ისევ მომენატრე ძლიერ,
ისევ ამედევნე ფიქრად
ჩუმად გელოდები მაგრამ,
ვაი რომ ვერ გხედავ სიზმრად
ვიცი უშენობა მომკლავს,
ვიცი დავიღვრები ცრემლად,
მე შენს ნაფეხურებს ვკოცნი
და ფიქრებს მოვყავარ შენთა
+ -
+60
ლექსები სიყვარულზე #5


სიყვარული რიგდებოდა
წიგნის მაღაზიაში,
ის დღე იყო გაზაფხული
იღვიძებდა იაში...
მზე კოცნიდა თეთრ ალუბლებს,
ულამაზეს ლიანებს,
სიყვარული რიგდებოდა
და მე...დავაგვიანე...
რიგში იდგნენ ჭაბუკები,უმეტესად ქალები
შეჰყურებდნენ წიგნის თაროს
მომღიმარი თვალებით...
სევდა მწვავდა თვალთა უპეს
სევდა გაურიყავი,
სიყვარულის რიგში ღმერთო...
აქაც ბოლო ვიყავი.
და როდესაც დახლთან მიველ
მომღიმარი თვალებით,
სიყვარულით ლაჟვარდს ხელში
შეუერთდნენ ქალები.
წიგნის თაროს შერჩენოდა
ერთადერთი კრებული,
და გამყიდველს ის თავისთვის
ჰქონდა გადადებული...
სიყვარული რიგდებოდა
წიგნის მაღაზიაში
ის დღე იყო... გაზაფხული
იღვიძებდა იაში,
მზე კოცნიდა თეთრ ალუბლებს,
ულამაზეს ლიანებს..
სიყვარული რიგდებოდა
და მე...დავაგვიანე...
+ -
+65
ლექსები სიყვარულზე #4


და მარტოობა დღეს თუ არ შემცვლის
და უშენობას დღეს თუ მე ვძლიე,
ხვალ თვითონ მოვალ და თვითონ გეტყვი,
რომ შენ მიყვარხარ ყველაზე ძლიერ...
მე გადავთელავ ჩემს სიამაყეს
და როცა შენზე ოცნება მოთოვს
არ მსიზმრებია ბოდვიან ღამეს
მოვალ და ჩემს წილ სიყვარულს მოგთხოვ!
და ეს ფიქრები ღამენათევი
თვით სიცოცხლეზეც ალბათ მეტია.
შენზე ლოცვაში დადნა სანთლები,
შენი თვალები ჩემთვის ღმერთია.
და მარტოობა დღეს თუ არ შემშლის,
ხვალ ალბათ მოხვალ, მომიტან იებს,
მე ვერ მოვითმენ და მართლა გეტყვი
რომ შენ მიყვარხარ ყველაზე ძლიერ!!!
+ -
+37
ლექსები სიყვარულზე #3


ყოველი მზერა მისი, ჩემდამი მომართული,
სიხარულია ჩემთვის, ღმერთისგან მონათლული.
და გაღიმება ოდნავ, ნეტარებაა თითქოს,
ეს სიყვარული მე ხომ ისევ ბოროტად მიხმობს.
ყოველი დილა ჩემთვის, იწყება ლოცვით მისთვის,
მისი ნათელი მზერა, სხვა ცხოვრებაა ჩემთვის,
და ნეტარება ღამის, ჩემ ოცნებებში ფრენა,
მე ღამე ისევ მაწვის და მაქვს მთვარისგან ღრენა.
და დავასრულებ როდის? არც მინდა ფიქრი ამის,
ეს სიყვარული მოდის და ქართან ერთად მოჰქრის,
მე ველოდები ჩუმად, რომ არ დავაფრთხო გზაში,
და ჟრუანტელი ტანში, ეხლა მე ვდგევარ ქარში.
+ -
+28
ლექსები სიყვარულზე #2

ოღონდ ვიცოდე დამიხვდები გაშლილი ხელით,
გამოვქანდები სიხარულით ცის კიდურიდან.
ოღონდ ვიცოდე ბედნიერაბა,სილარე გველის
არ დავფიქრდები,ფეხით მოვალ შორს ქარბუქიდან.
ოღონდ მესმოდეს შენი ნატვრის და გულის ძგერის,
ოღონდ გინდოდეს ჩემი ნახვა, ღიმილი, კრთომა.
ოღონდ შენ ის თქვი, რომ გენატრები სიგიჯით ჩემით,
ათრთოლებული, თეთრ ყვავილივით მე მორცხვად მოვალ.
თუ არა გჯერა რომ შენ ისევ კვლავ ცოცხლობ ჩემში
და თუ არასდროს გიფიქრია თავგანწირვაზე,
მაშინ მაცადე, ნუ დამიშლი მჯეროდეს, შემშლის....
ოღონდაც... მხოლოდ...მთვარე იწვის
ლურჯ მთაწმინდაზე.....
+ -
+32
ლექსები სიყვარულზე #1


უცებ ჰაერმა გმინვა ატეხა
და ამ გმინვაში სულს ღაფავს დარდი,
მიდის,დამტოვებს ფიქრთ ის ლამაზი უგულო ვარდი უეცრად გამოჩნდი შენც ერთადერთო, დარდი მოაწვა გულს უცნაური,
ტკივილი მოდის სულის სიღრმიდან,
მინდა გავიგო ხმა საამური, ამომავალი შენი ბაგიდან, იცი? ვნატრობდი მეც რომ მქონოდა, მოცარტის ქნარი და ვინჩის ფუნჯი, რა იქნებოდა? რა მოხდებოდა? არ ვყოფილიყავ დალტონიკ–მუნჯი. მე ვოცნებობდი იდუმალ ქალზე, ნატიფი სახით, უძირო მზერით,
ნანახს ანტიკურ ბერძნულ ლარნაკზე,
მოსილს ნათელი ღვთიური სხივით, უეცრად გადამეკეტა გადამიბრუნდა მთელიგონება და შევამჩნიე შენი თვალები შენი ხმა შენი სიcილ - კისკისი დავიბენ გავგიჩდი ნუთუ ეს არის ის ერთaდერთი იმ წამს შევიგრძენ წუთისოფელის ნანატრი ლანდი, გახსოვს ის წამი რომ მიმატოვე? განდეგილივით მარტო დამტოვე ისე წახვედი არც კი მაკოცე მაგრამ მე მაინც გულით დაგლოცე...დაგლოცე ვხვდები თურმე მიყვარხარ და ამ გრძნობას მე გულით ვინახავ გამაგებინე თუ კიდევ გიყვარვარ რომ გელოდები გიჟი კი არ ვარ.. წუხელის ლექსი დავწერე ერთი, გულს შვება მივეც და სულს ნუგეში, ნუთუ ეგ არის სულ ყველაფერი,რასაც ვერ ვმალავ გულის უბეში..
+ -
+28
მიხეილ ქვლივიძე-სიჩუმე


შემოვა შუქი, მეძებრის გეშით
ფრთხილად დაყნოსავს ფიჭვნარის უბეს.
გარინდებულან ფიჭვები, ტყეში
სიმშვიდე სუფევს.

ვწევარ გულაღმა. გავცქერი ღელეს
და ვითვლი მთების ზვიად სართულებს,
სადაც ნაძვები იმტვრევენ ხელებს
ცხარე ლოცვაში ცად აღმართულებს.

და მე არ ვიცი, ეს სიზმარია,
თუ საკმეველის კვამლი შეირხა..
ნუთუ შრიალი - მხოლოდ ქარია?
მაშ, რაღა იქნა, გულო, შენი ხმა?!

გამოკითხვა

თქვენი მდებარეობა

სხვა გამოკითხვები...
up