sitename
ტერენტი  გრანელი-მწუხარე მელოდია
02.02.2015 1 229 0 მიშო

ტერენტი გრანელი-მწუხარე მელოდია

ბიბლიოთეკა / პოეზია
რჩეულებში
ტერენტი  გრანელი-მწუხარე მელოდია



მწუხარება ნაკეცი გაზაფხულზე დაგეძებს,
შენს უმანკო ბაგეზე დაბინავდნენ ლოცვები.
საოცრების ლანდები შენს წინ გლოვას ანთებენ,
როგორც ბრილიანტები საიდუმლო ოცნებით.

შუაღამის ვედრება სამრეკლოსთან ბერდება,
მოგონება ფითრდება სინანულის ფარდებში.
სურნელება ვილლასი დაეცემა სილაზე,
როგორც ლურჯი სინაზე, დაიკივლებს ვარდებში.

აკანკალდა არმაზი, უნაზესი გამმაზე,
მოსვენებას არ მაძლევს კვირეების გუგუნი.
ძლივს გადურჩი ამ აპრილს, ვერ ვასრულებ დანაპირს,
ჩვენს ცხოვრებას თანაბარს შთანთქავს ღამე უკუნი.

განშორების წამებში ჩაქრებიან სანთლები,
დაო, მომელანდები ვით კუბოში მწოლარე.
სასაფლაოს ლოდებთან ჩამოცვივდნენ ფოთლები,
მზეო, არ გელოდები მე, ფარულად მთრთოლარე.

როცა ქარი იწყება, გადვიქცევი ფიქრებად,
ალბათ ბევრი იქნება იმედები ქარვაში.
მესმის ხმა როიალის, ვით ფოთლების შრიალი,
მიყვარს მე ხეტიალი შეშლილივით ქალაქში.

მწუხარება ნაკეცი გაზაფხულზე დაგეძებს,
შენს უმანკო ბაგეზე დაბინავდნენ ლოცვები.
კომენტარები (0)
კომენტარის დამატება
ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.
შექსპირი - 132 სონეტი
შექსპირი - 132 სონეტი
შექსპირი - 132 სონეტი
26.10.14 ბიბლიოთეკა
მიყვარს, როდესაც მიბრალებენ შენი თვალები, მაშინ ვმშვიდდები თანაგრძნობით პატივნაცემი, რადგანაც შენს გულს არასოდეს არ ვებრალები, მიტომ ჩაიცვეს მაგ თვალებმა შავი ძაძები.
შექსპირი - 69 სონეტი
შექსპირი - 69 სონეტი
შექსპირი - 69 სონეტი
28.09.14 ბიბლიოთეკა
შენს გარეგნობას ნაკლი არც კი მოენახება, ყველას ატყვევებს მაგ ნაძერწი სახის დიდება, შენთვის არავინ არ იშურებს ხარკის გაღებას. ქება – დიდებას შენი მტერიც არ ერიდება.
ტერენტი გრანელი - ააწრიალებს სულს უშენობა
ააწრიალებს სულს უშენობა და შემოდგომის ნაზი ფერები, ვიცი, ქარვისფერ ღამეს გაათევ და სიზმარშიც ვერ მოგეფერები...
ვუძღვნი თამთა ლიპარტელიანის ხსოვნას
ერთ დღესი გაგიცნო მსოფლიომ, არ გაგვეცანი ყველაფერს ის ჯობდა, იმ დრეს გაგვაცნო სენი თავი ტყვიამ, იმ დრეს ატირდა ცხარე ცრემლით სენი დედა,
იფიქრე, ოღონდ აღარც კი ღირს ამდენ წვალებად
იფიქრე, ოღონდ აღარც კი ღირს ამდენ წვალებად- საღამო, რომლის დასახვედრად გამომშრალ ჰავას, უყეფენ, როგორც უცხო მარხილს - სველი ძაღლები, საღამო, ღამე, ის - რომელიც ისედაც
ლექსები - ნუ ამბობ იმას
გარღვეულ ზეცას ამოვკერავ ლურჯი ტიტებით, შევეფეთები ახირებულ გაზაფხულს სადმე, ატმის გუბიდან ამოვხვრეპავ ბადაგს მუჭებით და დავუმშვენებ ენძელებით ამღვრეულ თვალებს... მერე