რა შეიცვალა,
ო, იმ ტკბილი მომავლის შემდეგ,
გულს რომ ჩაუთქვი, აისრულე, ხოლო დღეები

სტატუსები ფეისბუკიდან

წიგნი ნესტან-დარეჯანისა ფატმანს თანა

პირ-მზე სწერს: "აჰა, ხათუნო, დედისა მჯობო დედაო!
მისგან ტყვე-ქმნილსა სოფელმან რა მიყო, ამას ჰხედაო?
მე, გლახ, მათ ჩემთა პატიჟთა სხვაცა დამერთო ზედაო,
და აწ ვნახე შენი უსტარი, მე დიდად მეიმედაო.

წიგნი ფატმანისა ნესტან-დარეჯანს თანა

ფატმან სწერს: "აჰა, მნათობო, სოფლისა მზეო ზენაო,
შენთა შორს-მყოფთა ყოველთა დამწველო, ამაზრზენაო,
სიტყვა-მჭევრო და წყლიანო, ტურფაო, ლამაზ-ენაო,
და ბროლო და ლალო - ოროვე კვლა ერთგან შენათხზენაო!

ამბავი ნესტან-დარეჯანის ქაჯთაგან შეპყრობისა ფატმანისგან მბობა ავთანდილს თანა

ვა, საწუთროო, სიცრუვით თავი სატანას ადარე!
შენი ვერავინ ვერა ცნას, შენი სიმუხთლე სად არე;
პირი მზისაებრ საჩინო სად უჩინო ჰყავ, სად არე?
და მით ვხედავ, ბოლოდ სოფელსა ოხრად ჩანს ყოვლი სად არე!

ფატმანისგან ნესტან-დარეჯანის ამბვის მბობა

ამა ქალაქსა წესია: დღესა მას ნავროზობასა
არცა ვინ ვაჭრობს ვაჭარი, არცა ვინ წავა გზობასა;
ყოველნი სწორად დავიწყებთ კაზმასა, ლამაზობასა,
და დიდსა შეიქმენ მეფენი პურობა-დარბაზობასა.

წიგნი ავთანდილისა ფატმანს თანა

მიუწერა: "წავიკითხე შენი წიგნი, ჩემი ქება.
შენ მომასწარ, თვარა შენგან მე უფრო მჭირს ცეცხლთა დება.
შენცა გინდა, მეცა მინდა გაუწყვედლად შენი ხლება,
და შეყრა არის პირიანი, ორთავეა რათგან ნება".

წიგნი ფატმანისა ავთანდილს თანა სამიჯნურო

დაწერა წიგნი საბრალო, მის ყმისა მისართმეველი,
მისისა მიჯნურობისა, მისთა პატიჟთა მცნეველი,
მისთა მსმენელთა გულისა შემძრველი, შემარყეველი,
უსტარი შესანახავი, არ ცუდად დასახეველი:

ნამდვილი სახელი: ჰენრიხ გოლდშმიტი (Henryk Goldszmit) (ფსევდონიმი იანუშ კორჩაკი - Janusz Korczak) (*1878-±1942) ებრაული წარმოშობის პოლონელი ექიმი, პედიატრი, მწერალი და საზოგადო მოღვაწე იყო.

დაიბადა ვარშავაში. ბაბუამისი, ზვი ჰირშ გოლდშმიტი, ექიმი იყო ებრაულ საავადმყოფოში და აქტიურად იყო ჩართული სათვისტომოს ცხოვრებაში, ხოლო მამამისი, ჯოზეფი, იურისტი იყო განათლებით და თავის ნამუშევრებს აქვეყნებდა იუდაიზმის შესახებ პოლონურად. კორჩაკმა პოლონური განათლება მიიღო და საერთოდ არ იცოდა არც ივრითი და არც იდიში. მან თავად კი არ განიცადა ასიმილირება, არამედ ის უკვე ასიმილირებულ ოჯახში დაიბადა.

კორჩაკმა მედიცინის სწავლა აირჩია, რადგანაც მისი თქმით, უნდოდა რომ ხალხს დახმარებოდა, განსაკუთრებით სუსტთ, სიღარიბისა და მარტოობისგან დატანჯულებს. სტუდენტობის დროს პოლონურ სოცილისტურ პარტიებში აქტიურობას იჩენდა, მაგრამ როდესაც მათ პოლიტიკურ მიზნებს და არსს ჩაწვდა, დატოვა ისინი.

ფატმანისგან ავთანდილის გამიჯნურება

სჯობს სიშორე დიაცისა, ვისგან ვითა დაითმობის:
გილიზღებს და შეგიკვეთებს, მიგინდობს და მოგენდობის,
მართ ანაზდად გიღალატებს, გაჰკვეთს, რაცა დაესობის,
მით დიაცსა სამალავი არას თანა არ ეთხრობის.

ფატმან ხათუნს ავთანდილის გულსა ნდომა შეუვიდა,
სიყვარული მეტის-მეტი მოემატა, ცეცხლებრ სწვიდა.
დამალვასა ეცდებოდა, მაგრა ჭირთა ვერ ჰმალვიდა,
იტყვის: "რა ვქმნა, რა მერგების?" - აწვიმებდა, ცრემლთა ჰღვრიდა.

"მიღმა ვუთხრა, ვა თუ გაწყრეს, შეხედვაცა დამიძვირდეს!
თუ არა ვთქვა, ვეღარ გავსძლებ, ცეცხლი უფრო გამიხშირდეს.
ვთქვა და მოვკვდე, ანუ დავრჩე, ერთი რამე გამიპირდეს;
მას მკურნალმან ვერა ჰკურნოს, თუ არ უთხრას, რაცა სჭირდეს".